De literair-economische hausse
december 7th, 2011 § Geef een reactie
Net nu het in België schijnbaar in kannen en kruiken is, komt een literair-politieke crisis bovendrijven in Poëzië.
Literair-politiek. Ik had nooit gedacht dat ik zo’n gedrocht zo typen. Hoe is het mogelijk dat het bekvechtende clubje literaire verslaggevers niets beters kunnen verzinnen dan elkaar het leven zuur maken? Als poëzie echt niet meer van deze tijd zal zijn, zal dat te wijten zijn aan het venijnig heen en weer gekrab dat zowat iedere discussie binnenstormt op de betrouwbare literaire nieuwsbronnen. Het heeft mij in ieder geval al meermaals laten afhaken.
Ik heb enorm veel respect en bewondering voor wat Breukers en de zijnen doen, en hetzelfde geldt voor nieuwe initiatieven als Ooteoote. Ik begrijp alleen de hetze niet zo goed. Het komt een beetje over als een producent van kantklosjes die zeurt over een nieuwe speler in zijn veld die gelijkaardige kantklosjes op de markt brengt.
Bij mijn weten heet zoiets concurrentie. En nog bij mijn weten vang je de concurrentie op door simpelweg beter te zijn. Een nieuwe literaire weblog (die inderdaad duidelijk geënt is op het idee van De Contrabas) kan volgens mij dus enkel een verrijking betekenen voor de poëzieliefhebber.
In één van de reacties in de tepelknijpdiscussies van de laatste dagen meldt Heike dat ze het noorden kwijt raakt in de online overvloed aan content, maar dat is net de realiteit. De overvloed is namelijk nog groter en het is goed dat er door enkele geëngageerde literatuurminnenden een zekere selectie wordt gemaakt. Het overzicht kan in dat snelle leven van ons dan makkelijker bewaard worden. Uiteindelijk lees je wat je interesseert en scan je wat je zou kunnen interesseren. Wat je aandacht niet trekt, laat je links liggen. En als je tegen overzichten of opgelegde selecties bent, dan zoek je het gewoon allemaal zelf uit. Een logische gang van zaken.
Hoe dan ook zie ik de komst van Ooteoote – waarvan ik trouwens meen dat die in een overhaaste bui van overenthousiaste vrijwilligers met al dan niet literair-politieke agenda’s kwam als de Kerstman voor Sinterklaas – als een aanwinst voor de literaire wereld.
Het enige wat ik nu nog mis is een Alphavillle in Poëzië; een platform voor experimentele en traditionele poëzie in een hedendaags kader. Eentje met interessante en doeltreffende teksten. Maar dat is voor een volgende keer misschien.
Een literair-politieke crisis? Waarom niet gewoon een literair-economische hausse?
